ANNE - YAVRU BAYKUŞLARIM

Bir evlat ne kadar zor yetişiyor, ne çok emek ve fedakarlık gerekiyor. Daha hamileliği öğrenmekle birlikte onu korumak, büyütmek gayreti başlıyor ve ömür boyu devam ediyor.

Eskiden, "Karnı tok, sırtı pek " olsun yetermiş. Sonradan "İyi okullara gitsin, güzel bir iş tutsun " istenir oldu. Ama dünya küçüldü, insanlar çoğaldı. Doğruluk, dürüstlük, başkasının hakkını gözetmek, birbirine saygı azaldı. Yalan, dolan, haksızlık, zulüm çoğaldı.

Çocuklarımıza iyi mevkilere gelmeyi, çok para kazanmayı öğretmeye o kadar kaptırdık ki onlara erdemli olmayı, mutlu olmayı, iyi bir insan olmayı öğretmeyi ihmal ettik. Ne olur, çocuklarımızı kız - erkek ayırımı yapmadan her şeyden önce iyi birer insan olarak yetiştirelim.

Minik baykuşlarımı kumaştan diktim, elyafla doldurdum, çiçeklerle süsledim diyecektim ama bütün bunları bana hatırlattılar. Canınızı sıktıysam, kusura bakmayın. İyilikle kalın.

PEMBE FİYONKLU BAYKUŞ

Baykuşları seviyorum ve sıkça yapıyorum. Yaptığım dikiş işlerinden artan küçük parça kumaşları değerlendirmek için yapıyorum genellikle.

Baykuşu iki ayrı kumaştan dikiyor, boncuk elyafla dolduruyorum. Keçe ve boncukla tamamlıyorum. Baykuşu, çiçekleri, yaprakları ayrı ayrı hazırlıyorum ve birleştiriyorum. İşte minik şirine hazır bile !