OTANTİK BİR EV

 Mübarek Ramazan ayı hepimize hayırları, bolluk ve bereketiyle gelsin. İbadetlerimiz, dualarımız kabul olsun. Dirliğimiz, birliğimiz, kardeşliğimiz kuvvetlensin. Sağlığımız, mutluluğumuz çoğalsın, gülen yüzler artsın.

 Ramazan öncesinde komşular olarak mahallemizin Hayriye teyzesinde toplanmıştık. 80 li yaşlarında, çok eski Kırım göçmeni bir ailenin kızı, görmüş geçirmiş, son derece bilgili görgülü bir hanımefendi, Hayriye teyze.

 Evinde bolca etamin işlemeleri dikkat çekiyordu. Sormadan edemedim tabii - çoğunu çeyizi için işlemiş, yıllardır itina ile kullanıyormuş. Fotoraflayabilir miyim dediğimde, asaletine yakışan bir ciddiyet-memnuniyet karışımıyla kabul etti.

 Etamin işi kırlentler ve koltuk şalı apayrı model ve renklerdeydi. Ama onların ortak noktası etamin ve bol bol emekle göz nuruydu.

 Yine etamin işi çerçeveli panolar, evin salonuna kendine has otantik bir hava vermişti. Sanki evin kapısından girdiğimizde 60-70 yıl öncesine gitmiştik.

Konukları fazla rahatsız etmemek için acele edince bazı fotoğraflar net çıkmamış ama yine de görmenizi istedim.

 Çin iğnesi tabloyu da kendisi duvardan indirip çekmemi istedi.

Ve zaman... yıllar ne çabuk geçiyor. Hayriye teyze evlendiğinde hediye gelmiş bu saat. Çocuklarının ve torunlarının resimleriyle süslenmiş. Geçen zamanı anlatmanın belki de en güzel yolu.
Hepinize sağlık, huzur ve güzelliklerle dolu ömürler dilerim.

DANTEL HER YERDE

Dantelin modası geçmiyor. Eskiden annelerimiz çeyizimize mutlaka kat kat dantelli takımlar koyardı. Benim gibi çalışanlar için ise dantel çok değerli ama kullanılması zordu. Yıkadıktan sonra ütüsü zor gelirdi. Salon takımlarının ütüye ilaveten kolalanması gerekirdi.
Şimdi dantel ipleri de değişti. Bazıları çok az, bazıları hiç ütü istemiyor. Hal böyle olunca dantelin kullanım alanı çok genişledi. Ama bu kadar olduğunu tahmin etmiyordum. Bakar mısınız ...

 Fotoğraflar internetten alıntıdır.